Regeneracja kości jest jednym z kluczowych elementów współczesnej implantologii. Niedostateczna szerokość lub objętość wyrostka zębodołowego może wymagać odbudowy podłoża kostnego przed implantacją lub jednocześnie z wszczepieniem implantu. Jednym z rozwiązań stosowanych w procedurach regeneracyjnych jest Sticky Bone – plastyczny, spoisty materiał augmentacyjny, który można dopasować do kształtu ubytku.
Technika Sticky Bone jest wykorzystywana między innymi w GBR (Guided Bone Regeneration), augmentacji wyrostka zębodołowego, zachowaniu zębodołu oraz wybranych procedurach związanych z implantacją i podnoszeniem dna zatoki szczękowej. W literaturze najczęściej opisuje się ją jako połączenie cząsteczkowego materiału kościozastępczego z autologicznym koncentratem płytkowym, np. i-PRF lub CGF, prowadzące do powstania zwartej, łatwiejszej do modelowania masy.
Rozwój biomateriałów przyniósł również rozwiązania, które mają właściwości lepkie i plastyczne już po nawodnieniu. Przykładem jest MedPark S1, xenograft pochodzenia wołowego, którego właściwości pozwalają uzyskać spoistą i formowalną konsystencję po kontakcie z płynem.
